Posts tonen met het label Nijmegen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Nijmegen. Alle posts tonen

dinsdag 17 september 2024

80 Jaar Waalcrossing Nijmegen


De echte herdenking van de Waalcrossing, die wij altijd de oversteek noemen, is op 20 en 21 september 2024. Maar in de dagen ervoor kon je ook al een kijkje nemen en waren er al een paar bescheiden activiteiten. Vermoedelijk waren ze aan het oefenen voor de echte herdenking.
Vanaf de fietsbrug, de Snelbinder, was te zien dat een groepje militairen, of als militair verklede acteurs (?), bezig waren met het in elkaar zetten van een stukje pontonbrug. 


Ze gingen ook nog een stukje varen met het ding. Ze hadden er duidelijk plezier in, maar de oorlog gaan we er niet mee winnen.


Op het eiland in de Waal wordt een campement opgebouwd voor de herdenking. Het was nog niet klaar, maar de contouren waren al goed zichtbaar, net als het woord vrijheid dat natuurlijk een belangrijke plaats heeft bij deze herdenking.


Daarna ben ik over het eiland in de richting van De Oversteek gelopen. De brug die in 2013 is geopend op de plek waar in 1944 militairen van het Amerikaanse leger de Waal overstaken.


Op het pad naar de brug was er ook sprake van opbouwwerkzaamheden voor de herdenking.


Bij de oversteek zijn in totaal 48 mannen om het leven gekomen. Als eerbetoon aan deze mannen worden de 48 paren lichtmasten op de brug elke dag, één voor één ontstoken van zuid naar noord, in het tempo van een trage mars. Tijdens het aansteken van de lichten loopt er minimaal één veteraan mee met de zogenoemde Sunset March over de brug. Je kunt daar als burger bij aansluiten.


Op de brug hangt een informatiebord over de Lights Crossing.


Op de Oosterhoutse dijk staat vlakbij de brug een monument dat in 1984 is geplaatst om de Waaloversteek te herdenken. Er staat ook een plaquette bij met de namen van de gesneuvelden.


Daar staan 49 namen op, één meer dan het aantal personen dat bij de lichtmasten wordt herdacht. Er staan twee namen op de lijst waar enige onduidelijkheid over is, Norris Case en Gerald Hereford. Maar beide personen zijn wel in de dagen rond de oversteek gesneuveld.


Zowel Case, als Hereford zijn overigens opgenomen in de Memory Lane die voor de herdenking is ingericht aan de Oosterhoutse dijk. Er staan vlaggen en bij elke vlag zie je een afbeelding van één van de gesneuvelden, bij de namen waarvoor er geen afbeelding beschikbaar is staat een plaatje van een opgevouwen Amerikaanse vlag.


Norris Case is volgens sommige bronnen enkele dagen eerder dodelijk gewond geraakt bij een gevecht in Grave. Maar hoe dan ook, hij wordt wel herdacht in Memory Lane.


Gerald Hereford zou enkele dagen later in Lent zijn doodgeschoten door Duits artillerievuur. Daarvoor was hij wel een van de militairen van de Waalcrossing, maar die had hij dus overleefd. Ook voor hem is een plekje ingeruimd in de Memory Lane.


Ik vond de Memory Lane bijzonder indrukwekkend. De namen van het monument krijgen een gezicht en daardoor gaat het toch meer leven. Een belangrijk doel van dit soort herdenkingen is dat we doordrongen blijven van de noodzaak dat dit nooit meer mag gebeuren en dat we niet vergeten welk groot offer deze mensen voor onze vrijheid hebben gebracht.

zaterdag 14 september 2024

Oehoe in Bottendaal

Gisteren in de loop van de middag kreeg ik een berichtje over een oehoe die in de Burghardt van Den Berghstraat in de Nijmeegse wijk Bottendaal was gesignaleerd. Ik heb mijn camera ingepakt en ben meteen op de fiets gesprongen om te kijken of de vogel er nog zat. Toen ik de straat infietste werd meteen duidelijk dat dat het geval was. Er stonden een heleboel mensen omhoog te staren.

Hoog in een boom zat de enorme uil rustig om zich heen te kijken en zichzelf een beetje te verzorgen. De vele mensen op straat en zelfs toeterende auto's leken geen enkele invloed op het beest te hebben. Op de foto hieronder zie je nog een aantal veertjes aan de klauwen zitten, vermoedelijk restanten van de laatste prooi.


De aanblik van de oehoe liet niemand onberoerd, een jongen die naast me stond zei dat hij kippevel over heel z'n armen had en overal stonden vreemden met elkaar te praten over de uil. Het weer werkte ook mee, het werd steeds zonniger en daarmee werd het licht ook beter voor de foto's.


vrijdag 7 oktober 2022

Kolencentrale en andere veranderingen

DSCF6816

Dit keer niet echt een uitstapje of stedentrip. In de coronaperiode schreef ik een heleboel berichten over mijn wandelingen in de directe omgeving van mijn thuisbasis Nijmegen. Mijn dagelijkse wandelingen zijn nog steeds bijna altijd rond Nijmegen. In een korte tijd is er veel veranderd op een aantal van die wandelplekken. 
Vandaag is de oude kolencentrale die in Nijmegen aan de Waal stond tegen de vlakte gegaan. Een paar doffe knallen lieten het gebouw in elkaar storten.

DSCF6732
Kolencentrale Nijmegen, zondag 2 oktober 2022

DSCF6810
Resten kolencentrale Nijmegen, vrijdag 7 oktober 2022

Via de Oversteek ben ik naar het eiland in de Waal gelopen.

DSCF6817
Oversteek

Vanaf de brug kijk je in noordelijke richting naar een gebied dat aan het begin van de coronaperiode nog vrijwel volledig uit weilanden en hier en daar een boerderijtje bestond. Nu wordt er volop gebouwd aan een nieuwe wijk en staat het vol met bouwkranen.

DSCF6813

Het eiland is het enige stukje hier waar niet wordt gebouwd. Dat kan ook niet want bij hoog water overstroomt een groot deel van het eiland.

DSCF6815

Vanwege een dijkverzwaring was de Zaligebrug meer dan een jaar afgesloten voor wandelaars en alle andere gebruikers. Dat werk is nu afgerond en we mogen weer over deze brug. De brug ziet er nogal goor uit.

DSCF6822
Zaligebrug

Op de Oosterhoutsedijk heb ik onderstaande foto gemaakt van een groot gebouw in aanbouw. Ongeveer anderhalf jaar geleden liepen hier nog patrijzen rond. Die zullen hier nooit meer terugkeren.

DSCF6823
Oosterhoutsedijk, vrijdag 7 oktober 2022

DSCF0433
Zelfde plek, dinsdag 9 februari 2021

Ook aan de stadskant van de Waal zijn er grote veranderingen in deze periode. Hier nadert een hoge toren zijn voltooiing. Voor een wandeling in het groen blijft voor de stadsbewoners eigenlijk alleen nog de drukke Ooijpolder over.
 
DSCF6819
DSCF6826
Ooijpolder

zaterdag 2 april 2022

Zonnige wandelingen in maart 2022

Na een winter met veel grijs en somber weer was maart 2022 een bijzonder zonnige maand. Tijd om er weer eens lekker op uit te trekken.

P3270171

Het was niet alleen erg zonnig, er viel ook amper een druppel regen, zodat het er aan het eind van de maand al behoorlijk droog was in de natuur. Maar maart is ook een maand waarin je in de loop van de maand steeds meer vogels terug ziet keren van hun overwinteringsplaats in het zuiden. De pimpelmees is er natuurlijk het hele jaar, maar deze vogeltjes zijn wel heel actief in het vroege voorjaar. Een van de pimpelmezen had een opvallend geel snoetje. Dat zie je normaal alleen bij jonge meesjes, maar dat zou wel erg vroeg in het jaar zijn.

Pimpelmees

Net als de pimpelmees is ook de koolmees het hele jaar in het land. 

Koolmees

De torenvalk op de volgende foto bleef wel heel lang op één plaats in de lucht hangen op zoek naar een prooi. 


Biddende torenvalk

P3270173

Boven dit kale stuk van de polder cirkelde een buizerd hoog in de lucht.

Buizerd

Halverwege maart kwam ik de eerste nijlganzen met kuikens tegen in 2022. Ze hadden op de foto hieronder acht kuikens. Een week later waren er nog zeven kuikens over waarvan er één kreupel was.

Nijlganzen met kuikens

De ooievaars zijn meestal als een van de eersten terug van hun winterse reis naar Afrika. Ze nemen meteen weer de vaste nesten in bezit. Hun geklepper is van ver te horen.

Ooievaars

In de buurt van de Bisonbaai zat deze boomklever tegen een boom. Er lagen hier veel takken die een paar weken eerder van de bomen waren afgebroken tijdens de februaristormen.

Boomklever

De graspiepers zijn ook weer terug. Na maanden afwezigheid zijn ze er plotseling weer allemaal. Ze doen weinig moeite om zich te verbergen. Vaak zitten ze bovenop struiken.

Graspieper

De bomen beginnen eind maart al een beetje groen te worden. Het voordeel van die nog tamelijk kale bomen is dat je de vogeltjes beter ziet zitten.

P3270174

Een piepklein vogeltje als de tjiftjaf, die meestal hoog in de bomen zit, is vrijwel niet meer te zien als de bomen in het blad zitten. Ze zijn wel overal te horen met hun kenmerkende geluid. Het lijkt erop dat ze voortdurend hun eigen naam roepen, maar je hebt wel een beetje fantasie nodig om dat te horen. Bovendien lijken ze hun naam in andere landen anders uit te spreken. In het Duits noemen ze zichzelf zilpzalp, in het Engels chiffchaff en in het Fins tiltaltti.

Tjiftjaf

Een ander vogeltje dat weer terug is in het rivierengebied is de roodborsttapuit. In de gebieden waar ik meestal ga wandelen is dit een van de meest voorkomende vogeltjes.

Roodborsttapuit ♀️
Roodborsttapuit ♂️

P3270175

Rond het water is er ook altijd van alles te vinden. In de Oude Waal zwemmen altijd meerdere eendensoorten. Langs het water zijn ook vogels als de scholekster en de tureluur te vinden.

P3270176

De zomertaling zie je niet zo heel vaak in de Oude Waal, maar hieronder is er weer eens één gespot. Er zwom ook een vrouwtje bij.

Zomertaling ♂️

De wintertaling is veel vaker in de Oude Waal en andere plassen in de buurt te vinden. Doordat ze zo klein zijn is het soms moeilijk om ze te herkennen.

Wintertaling ♂️

Slobeenden zitten er vaak en veel in de Oude Waal. Ze zijn herkenbaar aan hun grote snavel waarmee ze door het water ploegen om naar voedsel te zoeken. Ze zitten vaak met hun kop onder water.

Slobeend ♂️

Kuifeenden kun je hier het hele jaar aantreffen. Op de foto hieronder is de kuif van het mannetje duidelijk zichtbaar.

Kuifeend ♂️ en ♀️

Hoewel de naam iets anders suggereert is de bergeend vooral veel in de kustgebieden te vinden, maar ook hier wat verder in het binnenland kun je ze tegenkomen. De naam heeft overigens niets met de bergen te maken, ze heten zo omdat ze hun eieren verbergen in konijnenholen. De grote knobbel op de snavel van de bergeend hieronder geeft aan dat het een mannetje is.

Bergeend ♂️

In maart keren de tureluurs terug uit Afrika, hoewel er ook vogels zijn die het hele jaar in Nederland blijven. Dit was mijn eerste tureluur van dit jaar.

Tureluur

In hetzelfde gebied waar ik de tureluur aantrof zag ik diezelfde middag ook de eerste kleine plevieren van dit jaar. Het waren er drie en eentje kwam behoorlijk dicht bij de camera zitten.

Kleine plevier

De hele winter heeft een grote groep zilverreigers in de Ooijpolder gezeten. De laatste weken zie je ze wat minder, maar eind maart stond er toch weer eentje voor mijn camera.

Grote zilverreiger

De smient is vooral in de winter in Nederland te vinden. Zowel in de Ooijpolder als in het water bij Veur-Lent zitten vaak hele groepen van deze mooie eenden. Ze broeden nauwelijks in Nederland, daarvoor gaan ze naar het noorden van Europa en Azië.

Smient ♂️

Een drietal futen zat elkaar het leven zuur te maken door steeds een soortgenoot te verjagen. Een interessant schouwspel om te bekijken.

Futen

Vlakbij deze boerderij zit een ooievaarsnest. Het zit een beetje verborgen, maar zolang er niet teveel bladeren aan de bomen zitten is het goed te zien vanaf de weg.

P3270177

Er waren ook alweer de nodige vlinders te zien tijdens deze eerste dagen met echt voorjaarsweer. De eerste vlinder die ik op de foto vastlegde was een gehakkelde aurelia. Dagpauwogen vlogen alweer in vrij grote aantallen rond.

Gehakkelde aurelia
Dagpauwoog

P3270178

De witte kwikstaarten keren al vroeg terug in het land. op de foto hieronder is een rouwkwikstaart te zien. Die is op de rug wat donkerder dan de gewone witte kwikstaart. De rouwkwikstaart is vooral in de kustgebieden te zien, maar zo nu en dan zit er ook een wat dieper in het binnenland. De rouwkwikstaart wordt als een ondersoort van de gewone witte kwikstaart beschouwd.

Rouwkwikstaart

Op een plek waar verleden jaar een grote groep kneuen was te vinden trof ik eind maart weer de eerste kneu van dit jaar aan, een vrouwtje.

Kneu ♀️

P3270179

Een zilverreiger had een flinke prooi te pakken. Het kostte duidelijk moeite om het beest te verorberen. Uiteindelijk vloog de reiger weg met de prooi in de snavel.

Zilverreiger

P3270180

Maart was dit jaar een fotogenieke maand met de vele uren zonlicht. 

Scholekster

Met dit heldere weer kun je aan het eind van de dag mooie foto's van de maan maken waarop de kraters duidelijk zichtbaar zijn.