dinsdag 17 september 2024

80 Jaar Waalcrossing Nijmegen


De echte herdenking van de Waalcrossing, die wij altijd de oversteek noemen, is op 20 en 21 september 2024. Maar in de dagen ervoor kon je ook al een kijkje nemen en waren er al een paar bescheiden activiteiten. Vermoedelijk waren ze aan het oefenen voor de echte herdenking.
Vanaf de fietsbrug, de Snelbinder, was te zien dat een groepje militairen, of als militair verklede acteurs (?), bezig waren met het in elkaar zetten van een stukje pontonbrug. 


Ze gingen ook nog een stukje varen met het ding. Ze hadden er duidelijk plezier in, maar de oorlog gaan we er niet mee winnen.


Op het eiland in de Waal wordt een campement opgebouwd voor de herdenking. Het was nog niet klaar, maar de contouren waren al goed zichtbaar, net als het woord vrijheid dat natuurlijk een belangrijke plaats heeft bij deze herdenking.


Daarna ben ik over het eiland in de richting van De Oversteek gelopen. De brug die in 2013 is geopend op de plek waar in 1944 militairen van het Amerikaanse leger de Waal overstaken.


Op het pad naar de brug was er ook sprake van opbouwwerkzaamheden voor de herdenking.


Bij de oversteek zijn in totaal 48 mannen om het leven gekomen. Als eerbetoon aan deze mannen worden de 48 paren lichtmasten op de brug elke dag, één voor één ontstoken van zuid naar noord, in het tempo van een trage mars. Tijdens het aansteken van de lichten loopt er minimaal één veteraan mee met de zogenoemde Sunset March over de brug. Je kunt daar als burger bij aansluiten.


Op de brug hangt een informatiebord over de Lights Crossing.


Op de Oosterhoutse dijk staat vlakbij de brug een monument dat in 1984 is geplaatst om de Waaloversteek te herdenken. Er staat ook een plaquette bij met de namen van de gesneuvelden.


Daar staan 49 namen op, één meer dan het aantal personen dat bij de lichtmasten wordt herdacht. Er staan twee namen op de lijst waar enige onduidelijkheid over is, Norris Case en Gerald Hereford. Maar beide personen zijn wel in de dagen rond de oversteek gesneuveld.


Zowel Case, als Hereford zijn overigens opgenomen in de Memory Lane die voor de herdenking is ingericht aan de Oosterhoutse dijk. Er staan vlaggen en bij elke vlag zie je een afbeelding van één van de gesneuvelden, bij de namen waarvoor er geen afbeelding beschikbaar is staat een plaatje van een opgevouwen Amerikaanse vlag.


Norris Case is volgens sommige bronnen enkele dagen eerder dodelijk gewond geraakt bij een gevecht in Grave. Maar hoe dan ook, hij wordt wel herdacht in Memory Lane.


Gerald Hereford zou enkele dagen later in Lent zijn doodgeschoten door Duits artillerievuur. Daarvoor was hij wel een van de militairen van de Waalcrossing, maar die had hij dus overleefd. Ook voor hem is een plekje ingeruimd in de Memory Lane.


Ik vond de Memory Lane bijzonder indrukwekkend. De namen van het monument krijgen een gezicht en daardoor gaat het toch meer leven. Een belangrijk doel van dit soort herdenkingen is dat we doordrongen blijven van de noodzaak dat dit nooit meer mag gebeuren en dat we niet vergeten welk groot offer deze mensen voor onze vrijheid hebben gebracht.

zaterdag 14 september 2024

Oehoe in Bottendaal

Gisteren in de loop van de middag kreeg ik een berichtje over een oehoe die in de Burghardt van Den Berghstraat in de Nijmeegse wijk Bottendaal was gesignaleerd. Ik heb mijn camera ingepakt en ben meteen op de fiets gesprongen om te kijken of de vogel er nog zat. Toen ik de straat infietste werd meteen duidelijk dat dat het geval was. Er stonden een heleboel mensen omhoog te staren.

Hoog in een boom zat de enorme uil rustig om zich heen te kijken en zichzelf een beetje te verzorgen. De vele mensen op straat en zelfs toeterende auto's leken geen enkele invloed op het beest te hebben. Op de foto hieronder zie je nog een aantal veertjes aan de klauwen zitten, vermoedelijk restanten van de laatste prooi.


De aanblik van de oehoe liet niemand onberoerd, een jongen die naast me stond zei dat hij kippevel over heel z'n armen had en overal stonden vreemden met elkaar te praten over de uil. Het weer werkte ook mee, het werd steeds zonniger en daarmee werd het licht ook beter voor de foto's.


dinsdag 30 april 2024

Deventer

Jarenlang was 30 april onze koninginnendag, maar sinds 2014 is deze feestdag verschoven naar 27 april. Toch hadden we dit jaar weer eens allebei vrij en besloten we er een dagje op uit te gaan. Door de vele werkzaamheden aan het spoor viel de geplande bestemming, Zwolle, af. In plaats daarvan hebben we de trein naar Deventer genomen.

P4290188

Deze muurschildering troffen we aan in de Keizerstraat.
Bij de Wilhelminafontein raakten we aan de praat met twee oudere Amerikaanse mannen. We vertelden dat we in Deventer op zoek waren naar locaties van de film A Bridge Too Far. Zij kenden de oorlogsverhalen alleen uit boekjes en vonden het bijzonder om rond te lopen in de Nederlandse steden waar al die dingen echt zijn gebeurd. 

P4290198

Tegenover de Wilhelmina fontein staat De Waag, tegenwoordig een museum met kunstvoorwerpen die in veel gevallen een link met de stad Deventer hebben. We zijn niet naar binnen geweest.


Vervolgens zijn we naar de Wilhelminabrug over de IJssel gelopen omdat die brug model stond voor de Arnhemse Rijnbrug, tegenwoordig John Frostbrug, in A Bridge Too Far. Het is knap dat ze dit geloofwaardig hebben kunnen neerzetten want deze brug over de IJssel is veel kleiner dan de brug in Arnhem.

P4290279P4290268

Vanaf de brug heb je mooi uitzicht op de skyline van Deventer.

P4290257

Veel panden in het centrum van Deventer zijn versierd met gevelstenen en andere kunstwerkjes. Op een site over gevelstenen in Deventer krijgen die dingen ook nog een naam. Echt veel wijzer wordt je daar niet van, de eerste hieronder heet Vrouw in Raam.

P4290316P4290329P4290356

Op een terras bij de Lebuinuskerk hebben we een rustpauze ingelast met een drankje en een flinke portie bitterballen.

P4290332

Het stadhuis konden we ons nog herinneren uit een aflevering van Hier zijn de van Rossems.


Het pand dat ernaast staat, het Landhuis, is een prachtig historisch huis.


We zijn nog langs De Proosdij, het oudste stenen huis van Nederland, gelopen en daarna via een aantal sfeervolle straatjes terug naar het station. We hoefden niet lang te wachten op de trein naar Nijmegen en dachten daarom snel thuis te zijn. Dat liep toch een beetje anders. De trein reed stapvoets naar Zutphen, bleek stuk te zijn en werd daarom uit de dienstregeling genomen. In de trein werd omgeroepen dat we de stoptrein konden nemen die op een ander spoor stond te wachten. De conducteur van de stoptrein wist van niks en sloot direct achter ons de deuren zodat de helft van de passagiers op het perron achterbleef. Volgende keer toch maar voor de zekerheid de auto nemen?

vrijdag 7 oktober 2022

Kolencentrale en andere veranderingen

DSCF6816

Dit keer niet echt een uitstapje of stedentrip. In de coronaperiode schreef ik een heleboel berichten over mijn wandelingen in de directe omgeving van mijn thuisbasis Nijmegen. Mijn dagelijkse wandelingen zijn nog steeds bijna altijd rond Nijmegen. In een korte tijd is er veel veranderd op een aantal van die wandelplekken. 
Vandaag is de oude kolencentrale die in Nijmegen aan de Waal stond tegen de vlakte gegaan. Een paar doffe knallen lieten het gebouw in elkaar storten.

DSCF6732
Kolencentrale Nijmegen, zondag 2 oktober 2022

DSCF6810
Resten kolencentrale Nijmegen, vrijdag 7 oktober 2022

Via de Oversteek ben ik naar het eiland in de Waal gelopen.

DSCF6817
Oversteek

Vanaf de brug kijk je in noordelijke richting naar een gebied dat aan het begin van de coronaperiode nog vrijwel volledig uit weilanden en hier en daar een boerderijtje bestond. Nu wordt er volop gebouwd aan een nieuwe wijk en staat het vol met bouwkranen.

DSCF6813

Het eiland is het enige stukje hier waar niet wordt gebouwd. Dat kan ook niet want bij hoog water overstroomt een groot deel van het eiland.

DSCF6815

Vanwege een dijkverzwaring was de Zaligebrug meer dan een jaar afgesloten voor wandelaars en alle andere gebruikers. Dat werk is nu afgerond en we mogen weer over deze brug. De brug ziet er nogal goor uit.

DSCF6822
Zaligebrug

Op de Oosterhoutsedijk heb ik onderstaande foto gemaakt van een groot gebouw in aanbouw. Ongeveer anderhalf jaar geleden liepen hier nog patrijzen rond. Die zullen hier nooit meer terugkeren.

DSCF6823
Oosterhoutsedijk, vrijdag 7 oktober 2022

DSCF0433
Zelfde plek, dinsdag 9 februari 2021

Ook aan de stadskant van de Waal zijn er grote veranderingen in deze periode. Hier nadert een hoge toren zijn voltooiing. Voor een wandeling in het groen blijft voor de stadsbewoners eigenlijk alleen nog de drukke Ooijpolder over.
 
DSCF6819
DSCF6826
Ooijpolder

zondag 25 september 2022

Weekendje Ardennen


Op vrijdag 23 september 2022 zijn we richting België vertrokken voor een weekendje in de Ardennen. We vierden dat Ron in coronatijd 50 was geworden en hadden daarom samen met Martin en Natalia een B&B afgehuurd in Maboge, een klein gehucht bij La Roche-en-Ardenne. Maboge ligt aan de Ourthe, een zijrivier van de Maas.

45 Maboge

Na een gezellig etentje hebben we in de B&B nog de nodige muziekspelletjes gedaan en zijn er enkele wijnflessen leeggeraakt. Een goede nachtrust en een lekker ontbijtje zorgden ervoor dat we zaterdagochtend weer fris en fruitig aan de start stonden voor een druk dagje in de omgeving. We zijn eerst naar La Roche-en-Ardenne gereden. Bij het parkeren kon je kiezen uit een niet werkende app of contant geld, wat we uiteraard niet bij ons hadden. Het is 2022! Uiteindelijk is het toch gelukt om te betalen en konden we naar het kasteel lopen.

01 Broertjes en Natalia
Drie broers met Natalia in La Roche-en-Ardenne

Al in de negende eeuw werd hier een eerste burcht gebouwd. Na diverse verbouwingen en herbouwingen is het kasteel sinds de achttiende eeuw in verval geraakt en in de Tweede Wereldoorlog zwaar gebombardeerd tijdens de slag om de Ardennen.


K05 Martin kasteel La Roche en Ardenne
K08 Kasteel La Roche en ArdenneK04 Kasteel La Roche en Ardenne

In en rond het kasteel was het nogal een bende. Overal lag afval en in de ruimtes stonden meubels en andere objecten die weinig of niets met de historie van het kasteel te maken hadden. Wat te denken van het kanonnetje dat net groot genoeg was om een mug mee af te schieten?

04 Kanon in kasteel

Onderstaande steen die in één van muren van de binnenplaats zat had geen toelichting. Mogelijk heeft het iets te maken met het spook Berthe, dochter van een graaf uit de tiende eeuw. Haar vader organiseerde een toernooi om een echtgenoot voor zijn minderjarige dochter te vinden. Een grote sterke ridder waar Berthe verliefd op was leek te gaan winnen, maar werd verslagen en gedood door een mysterieuze kleine ridder. Dat kleine ventje bleek een vrouw te zijn in verkleedkleren die een pact met de duivel was aangegaan en Berthe had vermoord. De geest van Berthe waard nog steeds rond in het kasteel.

06 Kasteel La Roche en Ardenne

Hieronder het uitzicht op een muurschildering met het spook.

11 Muurschildering Berthe

De burcht ligt op een heuvel hoog boven het stadje.

K11 La Roche en Ardenne uitzicht op kasteel

We waren in La Roche-en-Ardenne tijdens een weekend waarin het jaarlijkse soepfestival plaatsvond. Je kon een soepkommetje kopen en allerlei soepjes proeven. Je kon dan ook meestemmen voor de winnaar. Bij ons clubje vielen vooral de pompoensoep en de hamburgersoep in de smaak. Geen idee of daar een winnaar bij zat. Toen de winnaar bekend werd gemaakt hadden we België alweer verlaten.

08 Soepfestival La Roche en Ardenne
Soepfestival

Bij de ingang van het soeppark kon je een aantal uilen en roofvogels bewonderen. Dat geeft een beetje een dubbel gevoel. Die beesten horen natuurlijk niet vast te zitten, tegelijk is het mooi om deze vogels van zo dichtbij te kunnen bewonderen. 
 
35 Roodstaartbuizerd kop
Roodstaartbuizerd
18 Noordelijke witwangdwergooruilNoordelijke witwangdwergooruil21 OehoeOehoe

Wandeling Maboge

Na de soepavonturen zijn we naar de B&B in Maboge gereden en hebben we van daaruit een wandeling in de omgeving gemaakt. Mijn recente coronabesmetting zorgde ervoor dat de hellingen wat lastig te doen waren, maar uiteindelijk hebben we de wandeling allemaal voltooid.

K17 Wandeling bij MabogeK21 Wandeling bij MabogeK18 Wandeling bij Maboge

Na een paar uur lopen zagen we in de verte Maboge liggen.

K22 Wandeling met uitzicht op Maboge

Sinds we tijdens de coronaperiode veel thuis zijn gaan werken heb ik tijdens onze uitstapjes een heleboel foto's gemaakt die prima werken als achtergrondje bij teamsvergaderingen. Soms fragmenten van kunstwerken, maar ook vaak natuurfoto's. Zoals onderstaande foto's van hoge dennen waarvan alleen een deel van de kale stam is te zien. Collega's begonnen meteen te gissen naar dode bomen en zure regen. En zo hebben veel achtergrondjes al tot interessante gesprekjes geleid.

K26 Teamsachtergrondje

Die avond zijn we gaan eten in restaurant La Plume d'Oie in Nadrin. Hoewel de reservering niet goed was gegaan en er enige paniek uitbrak toen we met zijn vijven binnenkwamen werden we vriendelijk ontvangen en kregen we uiteindelijk een tafel. En toen kon het grote genieten beginnen. Prachtige gerechten en verrukkelijke smaken maakten er een onvergetelijke avond van. Een echte aanrader. Na een lange avond tafelen zijn we weer naar de B&B gegaan en hebben Martin en Arjan nog een drankje gedaan. De rest dook direct uitgeblust onder de wol.