maandag 28 april 2025

Kensington Gardens

Overal zaten mensen in groepjes op het gras in dit levendige park. Ondanks de drukte liepen er dieren rond die absoluut niet schuw waren. Een paar oostelijke grijze Amerikaanse eekhoorns waren op zoek naar een snelle snack tussen de picknickende bezoekers. Deze grijze eekhoorns hebben de rode eekhoorns vrijwel volledig verdrongen uit Groot-Brittannië.

1-012a Oostelijke grijze eekhoorn1-015a Oostelijke grijze eekhoorn

In het park staat ter hoogte van Kensington Palace een standbeeld van Queen Victoria die ruim 63 jaar koningin van het Verenigd Koninkrijk was. Alleen Elizabeth II was nog langer staatshoofd, ze zat 70 jaar op de troon.

1-016 Queen Victoria

Midden in het park ligt een grote ronde vijver, Round Pound, waarin veel watervogels te vinden waren. De meeste vogels zijn bekende parkbewoners zoals wilde eenden en meerkoeten. Ze waren duidelijk gewend om mensen om zich heen te hebben. Je kon er heel dicht bij komen zonder dat ze op de vlucht sloegen.

1-018 Round Pond grauwe gans1-024a Meerkoet

De kuifeend kom je in Nederland wat minder snel in de stad tegen. Hier zwommen ze wel in een stadspark. Links het mannetje, rechts het vrouwtje. De kuif van het mannetje is niet goed te zien.

1-047a Kuifeend1-043a Kuifeend

De krakeend heb ik in Nederland nog niet in een parkvijver gezien, de grauwe gans wel. Die zijn ook te vinden in het Kronenburgerpark bij ons om de hoek.

1-027a Krakeend1-026 Grauwe gans

Spreeuwen zijn vrijwel overal te vinden, zeker als het makkelijk is om aan voedsel te komen.

1-022a Spreeuw

Sommige vogels kwamen hier erg dichtbij en zaten eigenlijk om voedsel te bedelen.

Een prachtige verschijning is de mandarijneend, een exoot die oorspronkelijk alleen in het oosten van Azië voorkwam. In Europa werden ze veel als sierwatervogel gehouden. Hier en daar ontsnapten exemplaren en die hebben zich voortgeplant en hebben in West-Europa verwilderde populaties gevormd. Het uiterlijk van de mannen en de vrouwen verschilt enorm. De vrouwtjes zijn tamelijk onopvallende grijsbruine vogels. De mannetjes zijn bijzonder fotogeniek.


1-035 Mandarijneend1-040a Mandarijneend1-056a Mandarijneend

Na het bezoek aan het park zijn we teruggelopen naar het hotel en we zijn gaan eten in een Maleisisch restaurant tegenover het hotel. Het was onze eerste kennismaking met deze keuken. Langzaam maar zeker beginnen we onze lijst van Aziatische keukens compleet te krijgen.

Nijmegen - Brussel - Londen

Slechts één keer waren we tot nu toe in Londen geweest, meer dan 30 jaar geleden.


Toen gingen we nog met de boot, het was een paar jaar voor de opening van de Kanaaltunnel. Deze keer hebben we de trein genomen. Vanwege een Belgische treinstaking reden er deze dag minder treinen van Nederland naar België. Hoewel de treinen die we wilden nemen van Breda naar Brussel en van Brussel naar Londen wel zouden rijden, zijn we toch voor de zekerheid een uurtje eerder vertrokken. Vooral het stuk tussen Breda en Antwerpen was erg druk omdat er aan aantal treinen waren uitgevallen. Maar uiteindelijk zijn we zonder problemen door België gekomen en vrijwel op tijd in Londen aangekomen. In de trein hadden we al een Oyster Card gekocht, de Londense versie van onze OV-chipkaart.


Vanaf het station zijn we met de metro naar het Hyde Park International hotel gegaan, dat uiteindelijk dichter bij Kensington Gardens dan bij Hyde Park bleek te liggen. We moesten overstappen bij Edgware Road om bij Bayswater te komen, het metrostation dat slechts iets meer dan 100 meter van ons hotel lag.

KC 2-06 Metro Edgeware RoadKC 2-05 Metro - Bayswater

Nadat we waren ingecheckt zijn we even wat boodschappen gaan halen in de buurt en we zijn nog even Kensington Gardens ingelopen. Het was prachtig weer en het was dan ook druk in het park.

1-001 Hotel Londen 

Het hotel lag in een rustige straat die parallel liep aan de straat waar twee metrostations en tal van restaurants en winkels waren te vinden. 

 1-004a Straat bij hotel

Schuin tegenover het hotel stond nog een oude telefooncel. Je treft die op veel plekken in Londen aan, maar je vraagt je af wie ze nog gebruikt? In sommige gevallen zijn ze er voor de toeristen, bijvoorbeeld bij de Big Ben staat er een waar je in de rij kunt gaan staan om met de telefooncel én de Big Ben op de foto te gaan.

1-003 Oude telefooncel bij hotel

zaterdag 2 november 2024

Paleis op de Dam

Hoewel we regelmatig in Amsterdam vertoeven is dit pas het eerste bericht over een bezoek aan deze stad. Het was heerlijk weer op deze novemberdag. Nadat we eerst een zieke vriend hadden opgezocht, zijn we de stad in gegaan voor enkele filmlocaties. Tot slot zijn we naar De Dam gegaan. We hadden kaartjes gekocht voor een bezichtiging van het Paleis op de Dam.

Bij het Nationaal Monument op de Dam zaten zoals altijd veel mensen op de trappen. Een andere traditie die we hier in ere houden is dat beroemde gebouwen die we bezoeken vaak in de steigers staan tijdens ons bezoek. In dit geval slechts gedeeltelijk vanwege een restauratie van het dak.

PB010601PB010606

Bij binnenkomst in het paleis kom je vrijwel meteen in de Burgerzaal terecht. Meteen de grootste en meest imposante ruimte in het gebouw. Hoog in de Burgerzaal staat een beeld van Atlas met het hemelgewelf op zijn schouders.

PB010684PB010679

In de vloer zitten marmeren kaarten van het oostelijk en westelijk halfrond zoals ze in de zeventiende eeuw bekend waren. Europa en een aantal andere gebieden waren al goed in kaart gebracht. Op de kaart hieronder is Indonesië gedetailleerd weergegeven, maar van Australië was duidelijk nog geen goede kaart beschikbaar.

PB010635

Beelden van Romeinse goden op de hoeken van de galerijen symboliseren de planeten van ons zonnestelsel. Hieronder een paar voorbeelden, Mercurius, Venus, Mars en Saturnus.

PB010653 MercuriusPB010673 venus
PB010672 MarsPB010670 Saturnus

In de galerijen was nog een expositie te zien van het werk van een aantal kunstenaars die genomineerd waren voor de Koninklijke Prijs voor Vrije Schilderkunst 2024. Het waren veelal kleurrijke schilderijen. Eerlijk gezegd vond ik de meeste daarvan nogal lelijk, maar smaken verschillen en er zal vast een goede reden zijn voor de jury om deze kunstenaren te nomineren. Hieronder werk van één van de genomineerden, Ralf Kokke. Het grote doek heet Gedeelde Oever, het is er inderdaad behoorlijk druk.

PB010649

Op de volgende foto staan we achter de deuren van het balkon waarop na afloop van de inhuldiging van de vorsten het volk wordt begroet.

PB010663 

Op dit balkon was het beroemde "even wuiven misschien"-momentje tijdens de inhuldiging van Willem-Alexander.

In 1948 bij de inhuldiging van Juliana verloor Wilhelmina bijna haar gebit. In het filmpje op Youtube zie je dat na iets meer dan één minuut.

Het gebouw straalt rijkdom, macht en vrede uit. Maar men vergeet niet om te vertellen dat de rijkdom van de stad mogelijk werd door overzese handel waarbij uitbuiting en slavernij een grote rol speelden. Bij de ingang ligt een boekje dat deze kant van het verhaal belicht.


Tijdens de rondleiding kom je langs een heleboel vertrekken waarvan de functie in de stadhuis-tijd en in de periode daarna wordt verteld. Vaak wordt er ook vermeld wie er tijdens staatsbezoeken heeft geslapen in het vertrek. Er hangen veel schilderijen waarop de beroemde bewoners van het pand zijn vermeld. Zoals koningin Wilhelmina hieronder.

PB010665PB010667PB010650

Het Paleis op De Dam is meer dan de moeite waard voor een bezoek. Het is verstandig om vooraf je tickets online te kopen. Het paleis is ook lang niet altijd geopend. Op dagen waarop er ontvangsten zijn in het paleis is het gesloten voor bezoekers.

dinsdag 17 september 2024

80 Jaar Waalcrossing Nijmegen


De echte herdenking van de Waalcrossing, die wij altijd de oversteek noemen, is op 20 en 21 september 2024. Maar in de dagen ervoor kon je ook al een kijkje nemen en waren er al een paar bescheiden activiteiten. Vermoedelijk waren ze aan het oefenen voor de echte herdenking.
Vanaf de fietsbrug, de Snelbinder, was te zien dat een groepje militairen, of als militair verklede acteurs (?), bezig waren met het in elkaar zetten van een stukje pontonbrug. 


Ze gingen ook nog een stukje varen met het ding. Ze hadden er duidelijk plezier in, maar de oorlog gaan we er niet mee winnen.


Op het eiland in de Waal wordt een campement opgebouwd voor de herdenking. Het was nog niet klaar, maar de contouren waren al goed zichtbaar, net als het woord vrijheid dat natuurlijk een belangrijke plaats heeft bij deze herdenking.


Daarna ben ik over het eiland in de richting van De Oversteek gelopen. De brug die in 2013 is geopend op de plek waar in 1944 militairen van het Amerikaanse leger de Waal overstaken.


Op het pad naar de brug was er ook sprake van opbouwwerkzaamheden voor de herdenking.


Bij de oversteek zijn in totaal 48 mannen om het leven gekomen. Als eerbetoon aan deze mannen worden de 48 paren lichtmasten op de brug elke dag, één voor één ontstoken van zuid naar noord, in het tempo van een trage mars. Tijdens het aansteken van de lichten loopt er minimaal één veteraan mee met de zogenoemde Sunset March over de brug. Je kunt daar als burger bij aansluiten.


Op de brug hangt een informatiebord over de Lights Crossing.


Op de Oosterhoutse dijk staat vlakbij de brug een monument dat in 1984 is geplaatst om de Waaloversteek te herdenken. Er staat ook een plaquette bij met de namen van de gesneuvelden.


Daar staan 49 namen op, één meer dan het aantal personen dat bij de lichtmasten wordt herdacht. Er staan twee namen op de lijst waar enige onduidelijkheid over is, Norris Case en Gerald Hereford. Maar beide personen zijn wel in de dagen rond de oversteek gesneuveld.


Zowel Case, als Hereford zijn overigens opgenomen in de Memory Lane die voor de herdenking is ingericht aan de Oosterhoutse dijk. Er staan vlaggen en bij elke vlag zie je een afbeelding van één van de gesneuvelden, bij de namen waarvoor er geen afbeelding beschikbaar is staat een plaatje van een opgevouwen Amerikaanse vlag.


Norris Case is volgens sommige bronnen enkele dagen eerder dodelijk gewond geraakt bij een gevecht in Grave. Maar hoe dan ook, hij wordt wel herdacht in Memory Lane.


Gerald Hereford zou enkele dagen later in Lent zijn doodgeschoten door Duits artillerievuur. Daarvoor was hij wel een van de militairen van de Waalcrossing, maar die had hij dus overleefd. Ook voor hem is een plekje ingeruimd in de Memory Lane.


Ik vond de Memory Lane bijzonder indrukwekkend. De namen van het monument krijgen een gezicht en daardoor gaat het toch meer leven. Een belangrijk doel van dit soort herdenkingen is dat we doordrongen blijven van de noodzaak dat dit nooit meer mag gebeuren en dat we niet vergeten welk groot offer deze mensen voor onze vrijheid hebben gebracht.

zaterdag 14 september 2024

Oehoe in Bottendaal

Gisteren in de loop van de middag kreeg ik een berichtje over een oehoe die in de Burghardt van Den Berghstraat in de Nijmeegse wijk Bottendaal was gesignaleerd. Ik heb mijn camera ingepakt en ben meteen op de fiets gesprongen om te kijken of de vogel er nog zat. Toen ik de straat infietste werd meteen duidelijk dat dat het geval was. Er stonden een heleboel mensen omhoog te staren.

Hoog in een boom zat de enorme uil rustig om zich heen te kijken en zichzelf een beetje te verzorgen. De vele mensen op straat en zelfs toeterende auto's leken geen enkele invloed op het beest te hebben. Op de foto hieronder zie je nog een aantal veertjes aan de klauwen zitten, vermoedelijk restanten van de laatste prooi.


De aanblik van de oehoe liet niemand onberoerd, een jongen die naast me stond zei dat hij kippevel over heel z'n armen had en overal stonden vreemden met elkaar te praten over de uil. Het weer werkte ook mee, het werd steeds zonniger en daarmee werd het licht ook beter voor de foto's.