Posts tonen met het label Winterkoninkje. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Winterkoninkje. Alle posts tonen

maandag 5 april 2021

Coronawandelingen 15: Vroege lente

Het is inmiddels bijna een jaar geleden dat ik mijn eerste coronawandeling in het Rijk van Nijmegen beschreef. Inmiddels kondigt een nieuwe lente zich aan en zijn de dagelijkse uitstapjes nog steeds beperkt tot de eigen regio.

Een eerste aankondiging van de nieuwe lente was op zaterdag 13 maart, een gure koude dag met winterse buien. Maar op de nestpaal aan de Bemmelse dijk zag ik voor het eerst dit jaar de ooievaars die hier al jaren broeden.

Ooievaars

Op dezelfde plek zat een paar weken later een vlaamse gaai met zijn eigen veren te pronken.

Vlaamse gaai

Al heel vroeg in het seizoen kwam ik deze luidruchtige zanglijster tegen. De vogel zat hoog in een boom te zingen en trok zich niets aan van de fotograaf die beneden stond.

Zanglijster

Aan het eind van een middagwandeling zat deze winterkoning in het zonnetje. De dagen worden duidelijk langer en soms ook warmer.

Winterkoning

In de nog vrijwel bladerloze bomen zijn de vogels nog makkelijk te zien. Zoals de tjiftjafs die alweer in grote getalen aanwezig zijn.

Tjiftjaf

Nog kleiner dan de tjiftjaf zijn de vuurgoudhaan en de goudhaan. De allerkleinste Europese vogeltjes heb ik allebei op de gevoelige plaat kunnen vastleggen in de Nijmeegse stadsparken. Dat is vrij lastig omdat ze geen drie seconden stilzitten. Van kop tot staart zijn ze nog geen 9 cm lang en ze wegen net iets meer dan een suikerklontje.

Vuurgoudhaantje
Goudhaantje

Leuk, maar wat lastig te fotograferen omdat ze voortdurend tussen de takken bewegen is de mooie staartmees. In het Goffertpark is het een keer redelijk goed gelukt.

Staartmees

Waar veel vogels duizenden kilometers vliegen om van broedplaats naar overwinteringsadres te vliegen blijft de boomklever meestal zijn hele leven binnen een gebied van slechts enkele kilometers. De boomklever hieronder 'woont' in het Valkhofpark. De boomklever loopt omhoog en omlaag langs de stammen op zoek naar voedsel.

Boomklever

Voor het spotten van een roodborst hoef je meestal niet veel moeite te doen. Bij de meeste vogels zijn het de mannetjes die je hoort zingen. De roodborst is een van de weinige soorten waar de vrouwtjes luidkeels meezingen.

Roodborst

Bij een kleine vijver in het Goffertpark zaten een heleboel vogels om een bad te nemen. Op een van de foto's is te zien hoe klein de pimpelmees is vergeleken met de toch ook vrij kleine vink.

Roodborst
Koolmees
Putter
Vink ♂️ met pimpelmeesje

De boomkruiper maakt net als de boomklever geen verre reizen. Ze kruipen omhoog langs boonstammen op zoek naar insecten. In vrijwel elk park kun je ze zien klimmen.


Een paar pimpelmezen hebben het plan opgevat om hun jongen groot te brengen in een boomholte op het eiland Veur-Lent.

Pimpelmees

Vlakbij dit nest waren deze wilgenkatjes een voorbode van de nieuwe lente.


Tijdens een van mijn wandelingen stond ik bij een boom een paar matkoppen te observeren toen ik werd aangesproken door een ouder echtpaar. Ze hadden onenigheid over de stront die op straat lag. Was dat van de runderen of van de paarden die hier rondlopen? Ik ben geen specialist op dit gebied, maar het was toch duidelijk dat dit van de paarden was. De man keek vervolgens zo triomfantelijk naar zijn vrouw dat ik bijna spijt kreeg van mijn eerlijke antwoord. Ik zal mijn gelijk niet aantonen met een foto van het gespreksonderwerp. 

Matkop

In de winter zie je ze nauwelijks, maar de roodborsttapuit is al vroeg terug in het land. In de gebieden rond Nijmegen is dit een talrijke verschijning.

Roodborsttapuit ♂️
Roodborsttapuit ♀️

Bij de Vlietberg zat deze grote bonte specht op ooghoogte tegen een klein boompje. Een mooi moment voor een foto.Aan de rode vlek op het achterhoofd kun je zien dat het een mannetje is.

Grote bonte specht ♂️

Na de hevige kou begin februari is een groepje grote zaagbekken neergestreken in Veur-Lent aan de kant van de Waal. Ze zijn er ruim een maand gebleven ondanks alle drukte in dit gebied. De mannetjes en vrouwtjes zien er totaal verschillend uit. De vrouwtjes hebben een opvallende bruine kuif.

Grote zaagbek ♀️ en ♂️

Bij Oosterhout was een grote groep wulpen bij elkaar gekomen langs de Waal. Ze stonden tussen de grauwe ganzen.

Wulpen

In de waterpartijen in de Ooijpolder zijn veel watervogels te vinden. In deze periode zit er een grote groep wintertalingen. Deze kleine eendjes zijn nogal schuw, maar op een rustige dag zitten ze vaak goed in het zicht.

Wintertaling ♀️ en ♂️

Tijdens de warme dagen aan het eind van maart zwommen er ook een aantal zomertalingen in de Oude waal. Net als bij de wintertaling zijn de vrouwtjes onopvallend bruin van kleur.

Zomertaling ♂️
Zomertaling ♀️

Deze pijlstaartvrouw weerspiegelt mooi in het water.

Pijlstaart ♀️

Op een andere plek zaten een paar krakeenden achter elkaar aan. Deze wat minder opvallende soort is veel te zien in de Ooijpolder.

Krakeenden ♀️ en 2♂️

Een groep van tientallen smienten bivakkeerde een aantal weken in het water aan de oostkant van het dijkje tussen Veur-Lent en Lent. Ze zijn nogal schuw en gaan er al vandoor als ze in de verte iemand zien lopen. Maar als je een tijdje rustig gaat zitten dan komen ze wel weer tevoorschijn. 

Smienten 2♂️

De kuifeenden met hun opvallende gele oogjes zijn in deze periode in vrijwel elke plas water te vinden. Bij het mannetje is de kuif goed te zien op de foto.

Kuifeend ♂️
Kuifeend ♀️

De vroege lente is een mooie periode om de baltsende futen te zien. Bij deze twee hangt er duidelijk liefde in de lucht.

Futen

Je ziet ze vaak een duik nemen in het koude water. Soms hebben ze geluk en levert dat een maaltje op.


De tijd van het plunderen van de eerste kievitseieren ligt achter ons. Rond de Oude Waal zijn vaak kieviten te vinden. In het najaar zat er een enorme groep, nu zijn het er minder. In het zonnetje zijn de kleuren van deze vogel het beste te zien.

Kievit

In de buurt van het water, inderdaad vaak tussen het riet, zie je rietgorzen zitten. Het voorjaar is de beste tijd om deze vogels te zien. Ze behoren tot de grote groep van KBV'tjes, Kleine Bruine Vogeltjes.

Rietgors ♀️
Rietgors ♂️

In de polder heb ik de afgelopen weken nog meer van dat kleine grut aangetroffen. De graspieper, heggenmus, de kneu en de witte en de grote gele kwikstaart.

Graspieper
Heggenmus
Kneu
Grote gele kwikstaart
Witte kwikstaart

Geleidelijk staat er steeds meer in bloei en krijgt het landschap weer wat meer kleur.

Sleedoorn

Tijdens de eerste warme lentedagen in maart vlogen er ook weer vlinders door de polder. Op diverse plaatsen zag ik een dagpauwoog. Maar er vlogen ook al andere vlinders, zoals het klein koolwitje van de foto.

Klein koolwitje
Dagpauwoog


vrijdag 12 februari 2021

Coronawandelingen 13: Winter in de Ooij

Kauw

Deze kauw schommelde op een takje in het Valkhofpark. Verder was er in het park weinig leven te bespeuren op deze vrijdagmiddag.

 

Het water was alweer een flink stuk gezakt. Aan de ijsschijven die tussen de struiken hingen is te zien hoe hoog het water stond toen de vorstperiode begon.

Hoewel zijn naam anders doet vermoeden heeft het winterkoninkje het moeilijk in deze koudegolf. Veel vogeltjes overleven het niet. Hier zat er één tussen de begroeiing. De foto is van matige kwaliteit, maar het vogeltje is duidelijk herkenbaar.

Winterkoning

Onder een dakje van ijs zat deze merel besjes van een meidoorn te eten.

Merel ♀️

Het bevroren ondergelopen land leverde mooie plaatjes op.


Een enkeling had reeds de schaatsen ondergebonden. 


Hieronder een blik op de dijk richting Oude Waal. Door het hoge water was ook het stukje op de foto in een ijsvlakte veranderd. Het grootste deel van het jaar staat dit droog.


Hieronder een paar deels met ijs bedekte struikjes die boven het ijsoppervlak uitstaken


Het voordeel van de kale bomen in de winter is dat de vogels zich moeilijker kunnen verstoppen. Althans voor de fotograaf. Deze torenvalk liet zich heel mooi op de foto zetten tussen de bladerloze takken.

Torenvalk ♂️

Helaas had ik deze middag niet zo heel veel tijd om erop uit te gaan. Op weg naar huis nog een paar vogels op de foto gezet. Het was weer een mooie middag. 

Kokmeeuw
Koolmees

Update zondag 14 februari

Omdat ik tijdens de hierboven beschreven wandeling niet alle plekken had kunnen bezoeken die ik graag wilde zien onder deze winterse omstandigheden ben ik nog een keertje teruggegaan. Het begon mooi met een paar aalscholvers die op het ijs stonden.

Aalscholver

Op een deel van het ondergelopen land stond wat stroming waardoor het niet was dichtgevroren. Hier zwom een groepje meerkoeten.

Meerkoeten

Vanaf de dijk een mooi uitzicht op de witte polder aan de droge kant van de dijk.


In één van de weilanden zat een groep kramsvogels. Ze zaten nogal ver van de dijk, maar op de foto's zijn ze toch goed herkenbaar. De kramsvogel broedt in het hoge noorden van Europa. In Nederland komen nauwelijks jonge kramsvogeltjes uit het ei. In de winter zakken de vogels af naar het zuiden en een deel daarvan is dan in Nederland te vinden.

Kramsvogel

Aan de andere kant van de dijk waren op deze drukke zondag weinig vogels te zien. De vele schaatsers op de Oude Waal zorgden voor mooie winterse taferelen.
Je hoopt dan altijd op iemand achter een stoel die onderuit gaat, maar dat heb ik niet gezien.


Het groepje bomen staat op de oever van de Oude Waal. Op deze foto's lijkt het midden in het ijs te staan.


Op het volgende stuk zaten er meer wakken in het ijs en slechts een enkeling waagde zich hier op het ijs. De afgelopen maanden stond het riet hier zo hoog dat er van het uitzicht niets te zien was. Daar is niet veel meer van over, slechts een bescheiden aantal rietpluimen stak nog boven het ijs uit.


Bij de bomen op de foto hieronder begint het pad dat je aan de noordkant om de Oude Waal heen leidt. Het water was nog niet genoeg gezakt om daar gebruik van te maken.



In de sneeuw waren alleen de afdrukken van vogelpootjes te zien. Deze kraai voegde er nog een paar aan toe.

Zwarte kraai

Ook langs de Vlietberg was te zien dat het lagere waterpeil veel ijs had achtergelaten rond de struiken die boven het ijs uitstaken.


Vrijwel alle paden in het gebied lopen dood op dit moment. Een mooi moment om er een eind aan te breien en huiswaarts te keren.